Σάββατο 10 Μαΐου 2014

Ποτέ πάλι σαν παιδί...

Πλησιάζοντας τα 30 (οσο και αν δεν θέλω να το πιστέψω ακόμα) έγω ακόμα νιώθω παιδί.Θα μου πεί τώρα κάποιος  αρκετά πιο μεγάλος "ε...παιδί είσαι ακόμα τι να πούμε και εμείς;".Το θέμα μου όμως δεν είναι ηλικιακό!Δεν έχω και ούτε νομίζω ποτέ να έχω πρόβλημα με την ηλικία μου.Το να είσαι παιδί είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο στάδιο της ζωής.Το να νίωθεις όμως παιδί πιστεύω πως είναι στοιχείο του χαρακτήρα ανεξάρτητα απο την ηλικία....

Τέλος ο πρόλογος πάμε στο ζουμί

Αρχικά ακούγετε ωραίο και πολύ ρομαντικό.Είναι όμως;Μην βιαστείς να απαντήσεις θα πέσεις έξω.Σε ποιόν αρέσει να βλέπει εναν ενήλικο να φέρετε σαν μικρό παιδάκι;Σε ΚΑΝΕΝΑΝ.Πόσους "μεγάλους" δεν έχετε ακούσει να λένε "ολόκληρο γαϊδούρι και ακόμα με κουτσούνια παίζει !!".Αφού λοιπόν παιδί είναι δεν πρέπει να παίξει;Το παιδί είπαμε είναι στοιχείο του χαρακτήρα.Γιατί π.χ. δεν λές σε κάποιον ρομαντικό "ολόκληρο γαϊδούρι και ακόμα στέλνει λουλούδια στην γυναίκα του".Τον άλλον-άλλη τον αγαπάς γι αυτό που είναι.Αν τύχει και αγαπήσεις ένα παιδί πιστεύω δεν θα χάσεις.Έχει πολλά καλά που δεν χρειάζετε να αναφέρω φαντάζομαι τα ξέρεις.Έχει και κακά φυσικα!


Άσε το παιδί να παίξει.

Από παιδί μου άρεσε μόνο να παίζω.Η δουλεία μου είναι να παίζω και νιώθω απίστευτα τυχερός γι' αυτό.Δεν ντράπικα ποτέ να το παραδεχτώ και μεγαλώνοντας συνέχιζα να παίζω.Μεγαλώντας πιό πολύ έπαιζα αλλά ποτέ πάλι σαν παιδί !!!Δεν ξέρω γιατί.Ίσως τα "πρέπει" μου έβαλαν φρένο......



Μαζί σου γέλασα , έκλαψα , χάρικα , λυπήθηκα.Θεέ μου πόσα συναισθήματα να γράψω;Θα μου πάρει ώρες.Τα λάθη μου , τόσο ανόητα λες και ακόμα πάω στο γυμνάσιο.
Κλείνοντας θέλω να σου πώ ότι είσαι ο καλύτερος παρτενέρ και συμπαίχτης.Τα γέλια στο παιχνίδι μας μου θύμισαν πως ένιωθα και παλιά.Σ' ευχαριστώ που μου έδωσες έμπνευση να γράψω αυτό εδώ μα πιο πολύ σ' ευχαριστώ που ΠΑΙΞΑΜΕ ΜΑΖΙ !!!




ΥΓ: Όταν παίζεις κοίτα να το απολαμβάνεις και μη σε νοιάζει αν κερδίσεις ή αν χάσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου