Πάρε με σε 10 λεπτά

Ο χρόνος είναι σχετικός...Τι είναι άραγε 10 λεπτά μπροστά στην αιώνιότητα;Κάποιος θα πεί τίποτα.Πόσες φορές ξέρεις οτι θα προτιμούσες να είχες πάρει την απάντηση που ψάχνεις χωρίς να περιμένεις 10 ματυρικά λεπτά;

Άλλες φορές όμως η αναμονή είναι γλυκία....

Λοιπόν τα δικά μου δέκα λεπτά αναμονής τελείωσαν και πάω στο σαλόνι να σε πάρω τηλέφωνο να σε ακούσω :)

Η Ανδριανα ειπε ....

                                   Βρες τον τρόπο

Μη μασάς! Γεννήθηκες ανθεκτικός, μ' έναν εσωτερικό κόσμο γεμάτο δύναμη. Δύναμη που την αντλεί από ό,τι μπορεί να βάλει ο νους σου. Το εξωτερικό σου είναι πιο αδύναμο. Αν έχεις διαβάσει Πλάτωνα θα το ξέρεις ήδη αυτό. Μας αδίκησε ο Επιμηθέας, τι να γίνει. Χαλάλι! Τόσες χιλιάδες χρόνια επιβιώσαμε. Κι είμαστε ακόμα εδώ.

Γεννήθηκες μαχητής. Τα δύσκολα είναι για να τα παλεύουμε και τι ξέρει να κάνει ένας μαχητής καλύτερα απ' το να παλεύει;

Νικάς ή χάνεις πάντα παλεύεις. Μέχρι τελικής πτώσης. Κάποιες φορές θα κερδίσεις, κάποιες θα χάσεις. Είναι θέμα στατιστικών. Και όλα χρειάζονται στη ρημάδα τη ζωή. Να κερδίζεις, να βιώνεις το αίσθημα της ικανοποίησης, της υπεροχής. Αλλά και να χάνεις. Να πέφτεις κάτω για να ξανασηκωθείς. Κι όταν σηκωθείς ξανά ξέρεις τι σε περιμένει; Ένας ολόλαμπρος ήλιος. Ένας ήλιος για να τον ακολουθήσεις. Ν' αναγνωρίσεις τη μαγεία του απ' την αρχή.

Τα εύκολα είναι για να ανασαίνουμε, για να ξαποσταίνουμε. Πώς θα συνεχίσουμε μετά τον μαραθώνιο; Όχι για κάποιο χρυσό ή αργυρό, αλλά για το ταξίδι. Να 'τος και ο Καβάφης. Όλα μας τα έμαθαν οι λογοτέχνες τελικά.

Μετά τη βροχή έρχεται πάντα το ουράνιο τόξο. Έχεις δει ποτέ ουράνιο τόξο χωρίς να 'χει βρέξει πιο πριν; Δε νομίζω.

Πάλεψε τη μπόρα ακόμη και χωρίς ομπρέλα και μόλις κοπάσει, κάτσε κι απόλαυσε το πολύχρωμο θαύμα της φύσης.

Πάλεψε λοιπόν την απογοήτευση, την αποτυχία και μετά βρες την πόρτα με το πιο δελεαστικό πόμολο. Βρες την και άνοιξέ την. Μέσα θα βρεις μια ευκαιρία, όλη δική σου. Άρπαξέ την απ' τα μαλλιά. Άρπαξέ την και φτάσε στην ευτυχία. Φτάσε εκεί που μπορείς. Έστω εκεί. Ο Καζαντζάκης θα μας μάλωνε. Ήθελε να φτάσει εκεί που δε μπορούσε κι ήταν άνθρωπος σαν και σένα, και μένα.

Γι' αυτό σου λέω. Πάντα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει τρόπος. Κράτα την ελπίδα σου κάπου κοντά στο στέρνο και τα μάτια στραμμένα στον ουρανό και θα την βρεις την άκρη.

Υ.Γ. Δόσεις αισιοδοξίας 

Το συγκεκριμένο κείμενο είναι της Andriana Bird και δημοσιεύτηκε στο enfo.gr

Όλα στο χιόνι

Το χιόνι αποτελείται από κρυστάλλους πάγου, που ενωμένοι μεταξύ τους χαλαρά σχηματίζουν τις λευκές και ελαφρές χιονονιφάδες.

Χρώμα λευκό.Δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι ποιό λευκό απ' το χιόνι.Το χρώμα της αθωότητας.Το χρώμα της χαράς.Προσπάθησε να γράψεις κάτι πάνω στο χιόνι και τράβα την άλλη μλερα να το δείς!!!!Λοιπόν.....Πάρε έναν μαύρο μαρκαδόρο και πήγαινε γράψε ένα μεγάλο σου πρόβλημα στο χιόνι.....Την επόμενη μέρα που θα πας θα πάρεις την απάντησή σου.

Ας γράψουμε λοιπόν στο χιόνι ότι μας προβληματίζει και ας πάμε παρακάτω έχοντας συντροφιά την απάντηση που θα μας δώσει την επόμενη μέρα !!!!! 

Ποτέ πάλι σαν παιδί...

Πλησιάζοντας τα 30 (οσο και αν δεν θέλω να το πιστέψω ακόμα) έγω ακόμα νιώθω παιδί.Θα μου πεί τώρα κάποιος  αρκετά πιο μεγάλος "ε...παιδί είσαι ακόμα τι να πούμε και εμείς;".Το θέμα μου όμως δεν είναι ηλικιακό!Δεν έχω και ούτε νομίζω ποτέ να έχω πρόβλημα με την ηλικία μου.Το να είσαι παιδί είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο στάδιο της ζωής.Το να νίωθεις όμως παιδί πιστεύω πως είναι στοιχείο του χαρακτήρα ανεξάρτητα απο την ηλικία....

Τέλος ο πρόλογος πάμε στο ζουμί

Αρχικά ακούγετε ωραίο και πολύ ρομαντικό.Είναι όμως;Μην βιαστείς να απαντήσεις θα πέσεις έξω.Σε ποιόν αρέσει να βλέπει εναν ενήλικο να φέρετε σαν μικρό παιδάκι;Σε ΚΑΝΕΝΑΝ.Πόσους "μεγάλους" δεν έχετε ακούσει να λένε "ολόκληρο γαϊδούρι και ακόμα με κουτσούνια παίζει !!".Αφού λοιπόν παιδί είναι δεν πρέπει να παίξει;Το παιδί είπαμε είναι στοιχείο του χαρακτήρα.Γιατί π.χ. δεν λές σε κάποιον ρομαντικό "ολόκληρο γαϊδούρι και ακόμα στέλνει λουλούδια στην γυναίκα του".Τον άλλον-άλλη τον αγαπάς γι αυτό που είναι.Αν τύχει και αγαπήσεις ένα παιδί πιστεύω δεν θα χάσεις.Έχει πολλά καλά που δεν χρειάζετε να αναφέρω φαντάζομαι τα ξέρεις.Έχει και κακά φυσικα!


Άσε το παιδί να παίξει.

Από παιδί μου άρεσε μόνο να παίζω.Η δουλεία μου είναι να παίζω και νιώθω απίστευτα τυχερός γι' αυτό.Δεν ντράπικα ποτέ να το παραδεχτώ και μεγαλώνοντας συνέχιζα να παίζω.Μεγαλώντας πιό πολύ έπαιζα αλλά ποτέ πάλι σαν παιδί !!!Δεν ξέρω γιατί.Ίσως τα "πρέπει" μου έβαλαν φρένο......



Μαζί σου γέλασα , έκλαψα , χάρικα , λυπήθηκα.Θεέ μου πόσα συναισθήματα να γράψω;Θα μου πάρει ώρες.Τα λάθη μου , τόσο ανόητα λες και ακόμα πάω στο γυμνάσιο.
Κλείνοντας θέλω να σου πώ ότι είσαι ο καλύτερος παρτενέρ και συμπαίχτης.Τα γέλια στο παιχνίδι μας μου θύμισαν πως ένιωθα και παλιά.Σ' ευχαριστώ που μου έδωσες έμπνευση να γράψω αυτό εδώ μα πιο πολύ σ' ευχαριστώ που ΠΑΙΞΑΜΕ ΜΑΖΙ !!!




ΥΓ: Όταν παίζεις κοίτα να το απολαμβάνεις και μη σε νοιάζει αν κερδίσεις ή αν χάσεις