Μια πέτρα στον ήλιο part 1

Γεννιέται ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
(γεννιέται από την αρχή και παίρνει το όνομά σου....."Ανδριάνα")
Η αγάπη πόλεμος, πόρτα που ανοίγει
Μέσα στα σπλάχνα σταλάζει λίγο φως
(Το φως απ΄ τα μαλλιά σου τα ξανθά) 
Είναι φεγγίτες τα σώματα που σμίγουν.
(Σαν από ταινία με πρωταγωνιστές εμάς...Εμένα και εσένα)

Πλάι μου βαδίζεις σαν δέντρο σκιερό
(Και όταν αρχίζει η βροχή βαδίζει δίπλα μου και χαμογελάς)
Κάτω από έναν ήλιο δίχως ηλικία
Τα μάτια σου είναι κρήνες ονείρου όπου παν
(αχ....τα μάτια σου τα ΠΡΑΣΙΝΑ)
Συχνά και ξεδιψάν τα άγρια θηρία.

Αλλάζει ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
(Αλλάζει και γίνεται ροζ και πορτοκαλί...)
Μεταμορφώνεται, όλα αγιάζουν
Ο σκλάβος βγάζει στους ώμους του φτερά
(Έτσι και εγώ μαζί σου πετάω) 
Παύεις να είσαι ένας ακόμα ίσκιος 
.(χωρίς ανασφάλειες και φόβους)

Είμαι δικός σου

Θα στο λέω και από εδώ
Θα στο λέω και στο αυτί ψιθυριστά


Θα βγω να το φωνάξω στα μικρόφωνα
και στις ντουντούκες που λένε τα συνθήματα οι σύντροφοι στις πορείες

Ας με πούνε γραφικό
Ας εκτεθώ
Είμαι δικός σου και πάντα θα σε αγαπώ


Πλάσμα μου 

Είσαι σημαντική για μένα και να πάνε να χεστούν οι άλλοι και η άλλη........

Ε αφού είναι τι να κάνουμε;;;;

Δεν ντρέπομαι να το πω...

Και ας πιστεύει σε άλλη θρησκεία................................

Και ας με βρίζει σχεδόν πάντα όταν έχει δίκιο

Και ας τσατίζεται συνέχεια

Και ας μου κρατάει μούτρα

Και ας μην μου φτιάχνει καφέ το πρωί όταν την έχω νευριάσει το προηγούμενο βράδυ

Είσαι σημαντική για μένα και να πάνε να χεστούν οι άλλοι και η άλλη........

Είναι πολύ όμορφη...Το λένε όλοι όσοι την βλέπουν...Σίγουρα πολλοί με φθονούν που είναι δικιά μου.Αν της πεις αυτό το τελευταίο θα σου πει ότι ισχύει και το αντίθετο , ότι δηλαδή και την ίδια την φθονούν για το αγόρι της αλλά δεν ισχύει !!!!!!

Πως μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλάααααα;;;;;;

Τα λυτά ξανθά της μαλλιά

Τα πράσινα μάτια

Τα άσπρα δόντια που δένει με ένα υπέροχο χαμόγελο

τα υπόλοιπα θα στα ψιθυρίσω στο αυτί ;)

Πάρε με σε 10 λεπτά

Ο χρόνος είναι σχετικός...Τι είναι άραγε 10 λεπτά μπροστά στην αιώνιότητα;Κάποιος θα πεί τίποτα.Πόσες φορές ξέρεις οτι θα προτιμούσες να είχες πάρει την απάντηση που ψάχνεις χωρίς να περιμένεις 10 ματυρικά λεπτά;

Άλλες φορές όμως η αναμονή είναι γλυκία....

Λοιπόν τα δικά μου δέκα λεπτά αναμονής τελείωσαν και πάω στο σαλόνι να σε πάρω τηλέφωνο να σε ακούσω :)

Η Ανδριανα ειπε ....

                                   Βρες τον τρόπο

Μη μασάς! Γεννήθηκες ανθεκτικός, μ' έναν εσωτερικό κόσμο γεμάτο δύναμη. Δύναμη που την αντλεί από ό,τι μπορεί να βάλει ο νους σου. Το εξωτερικό σου είναι πιο αδύναμο. Αν έχεις διαβάσει Πλάτωνα θα το ξέρεις ήδη αυτό. Μας αδίκησε ο Επιμηθέας, τι να γίνει. Χαλάλι! Τόσες χιλιάδες χρόνια επιβιώσαμε. Κι είμαστε ακόμα εδώ.

Γεννήθηκες μαχητής. Τα δύσκολα είναι για να τα παλεύουμε και τι ξέρει να κάνει ένας μαχητής καλύτερα απ' το να παλεύει;

Νικάς ή χάνεις πάντα παλεύεις. Μέχρι τελικής πτώσης. Κάποιες φορές θα κερδίσεις, κάποιες θα χάσεις. Είναι θέμα στατιστικών. Και όλα χρειάζονται στη ρημάδα τη ζωή. Να κερδίζεις, να βιώνεις το αίσθημα της ικανοποίησης, της υπεροχής. Αλλά και να χάνεις. Να πέφτεις κάτω για να ξανασηκωθείς. Κι όταν σηκωθείς ξανά ξέρεις τι σε περιμένει; Ένας ολόλαμπρος ήλιος. Ένας ήλιος για να τον ακολουθήσεις. Ν' αναγνωρίσεις τη μαγεία του απ' την αρχή.

Τα εύκολα είναι για να ανασαίνουμε, για να ξαποσταίνουμε. Πώς θα συνεχίσουμε μετά τον μαραθώνιο; Όχι για κάποιο χρυσό ή αργυρό, αλλά για το ταξίδι. Να 'τος και ο Καβάφης. Όλα μας τα έμαθαν οι λογοτέχνες τελικά.

Μετά τη βροχή έρχεται πάντα το ουράνιο τόξο. Έχεις δει ποτέ ουράνιο τόξο χωρίς να 'χει βρέξει πιο πριν; Δε νομίζω.

Πάλεψε τη μπόρα ακόμη και χωρίς ομπρέλα και μόλις κοπάσει, κάτσε κι απόλαυσε το πολύχρωμο θαύμα της φύσης.

Πάλεψε λοιπόν την απογοήτευση, την αποτυχία και μετά βρες την πόρτα με το πιο δελεαστικό πόμολο. Βρες την και άνοιξέ την. Μέσα θα βρεις μια ευκαιρία, όλη δική σου. Άρπαξέ την απ' τα μαλλιά. Άρπαξέ την και φτάσε στην ευτυχία. Φτάσε εκεί που μπορείς. Έστω εκεί. Ο Καζαντζάκης θα μας μάλωνε. Ήθελε να φτάσει εκεί που δε μπορούσε κι ήταν άνθρωπος σαν και σένα, και μένα.

Γι' αυτό σου λέω. Πάντα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει τρόπος. Κράτα την ελπίδα σου κάπου κοντά στο στέρνο και τα μάτια στραμμένα στον ουρανό και θα την βρεις την άκρη.

Υ.Γ. Δόσεις αισιοδοξίας 

Το συγκεκριμένο κείμενο είναι της Andriana Bird και δημοσιεύτηκε στο enfo.gr

Όλα στο χιόνι

Το χιόνι αποτελείται από κρυστάλλους πάγου, που ενωμένοι μεταξύ τους χαλαρά σχηματίζουν τις λευκές και ελαφρές χιονονιφάδες.

Χρώμα λευκό.Δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι ποιό λευκό απ' το χιόνι.Το χρώμα της αθωότητας.Το χρώμα της χαράς.Προσπάθησε να γράψεις κάτι πάνω στο χιόνι και τράβα την άλλη μλερα να το δείς!!!!Λοιπόν.....Πάρε έναν μαύρο μαρκαδόρο και πήγαινε γράψε ένα μεγάλο σου πρόβλημα στο χιόνι.....Την επόμενη μέρα που θα πας θα πάρεις την απάντησή σου.

Ας γράψουμε λοιπόν στο χιόνι ότι μας προβληματίζει και ας πάμε παρακάτω έχοντας συντροφιά την απάντηση που θα μας δώσει την επόμενη μέρα !!!!! 

Ποτέ πάλι σαν παιδί...

Πλησιάζοντας τα 30 (οσο και αν δεν θέλω να το πιστέψω ακόμα) έγω ακόμα νιώθω παιδί.Θα μου πεί τώρα κάποιος  αρκετά πιο μεγάλος "ε...παιδί είσαι ακόμα τι να πούμε και εμείς;".Το θέμα μου όμως δεν είναι ηλικιακό!Δεν έχω και ούτε νομίζω ποτέ να έχω πρόβλημα με την ηλικία μου.Το να είσαι παιδί είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο στάδιο της ζωής.Το να νίωθεις όμως παιδί πιστεύω πως είναι στοιχείο του χαρακτήρα ανεξάρτητα απο την ηλικία....

Τέλος ο πρόλογος πάμε στο ζουμί

Αρχικά ακούγετε ωραίο και πολύ ρομαντικό.Είναι όμως;Μην βιαστείς να απαντήσεις θα πέσεις έξω.Σε ποιόν αρέσει να βλέπει εναν ενήλικο να φέρετε σαν μικρό παιδάκι;Σε ΚΑΝΕΝΑΝ.Πόσους "μεγάλους" δεν έχετε ακούσει να λένε "ολόκληρο γαϊδούρι και ακόμα με κουτσούνια παίζει !!".Αφού λοιπόν παιδί είναι δεν πρέπει να παίξει;Το παιδί είπαμε είναι στοιχείο του χαρακτήρα.Γιατί π.χ. δεν λές σε κάποιον ρομαντικό "ολόκληρο γαϊδούρι και ακόμα στέλνει λουλούδια στην γυναίκα του".Τον άλλον-άλλη τον αγαπάς γι αυτό που είναι.Αν τύχει και αγαπήσεις ένα παιδί πιστεύω δεν θα χάσεις.Έχει πολλά καλά που δεν χρειάζετε να αναφέρω φαντάζομαι τα ξέρεις.Έχει και κακά φυσικα!


Άσε το παιδί να παίξει.

Από παιδί μου άρεσε μόνο να παίζω.Η δουλεία μου είναι να παίζω και νιώθω απίστευτα τυχερός γι' αυτό.Δεν ντράπικα ποτέ να το παραδεχτώ και μεγαλώνοντας συνέχιζα να παίζω.Μεγαλώντας πιό πολύ έπαιζα αλλά ποτέ πάλι σαν παιδί !!!Δεν ξέρω γιατί.Ίσως τα "πρέπει" μου έβαλαν φρένο......



Μαζί σου γέλασα , έκλαψα , χάρικα , λυπήθηκα.Θεέ μου πόσα συναισθήματα να γράψω;Θα μου πάρει ώρες.Τα λάθη μου , τόσο ανόητα λες και ακόμα πάω στο γυμνάσιο.
Κλείνοντας θέλω να σου πώ ότι είσαι ο καλύτερος παρτενέρ και συμπαίχτης.Τα γέλια στο παιχνίδι μας μου θύμισαν πως ένιωθα και παλιά.Σ' ευχαριστώ που μου έδωσες έμπνευση να γράψω αυτό εδώ μα πιο πολύ σ' ευχαριστώ που ΠΑΙΞΑΜΕ ΜΑΖΙ !!!




ΥΓ: Όταν παίζεις κοίτα να το απολαμβάνεις και μη σε νοιάζει αν κερδίσεις ή αν χάσεις

Μεγάλη αλήθεια (untitled)

ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

ΚΑΙ

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ......

http://lavyrinthosnous.blogspot.gr/

Κείνο που με τρώει κείνο που με σώζει....

Είναι που ονειρεύομαι εγώ ο Καραγκιόζης!!!
Φίλους και γνωστούς πάντα βάζω πρώτους ,
και αυτούς που αγαπώ τους αφήνω μόνους


Ε λοιπόν αφού είμαι Καραγκιοζάκος , γιατί νευριάζω όταν μου το λένε;
'Εχουν δίκιο και το ξέρω...


'Ας σιγοτραγουδήσω λοιπόν....
Κείνο που με τρώει.......

Ερώτηση Κρίσης.....smelly cat

Είναι πραγματικά τρελό...Κάποτε έλεγες "σ αγαπώ" και σου απαντούσε "και εγώ" και ανταπαντούσες "εγώ περισσότερο" για να σε αποστομώσει λέγοντας "μπορεί"...Περνώντας τα χρόνια υπάρχει η ίδια στιχομυθία αλλά πλέον δεν σε αποστομώνει η τελευταία ατάκα...


Περιμένεις να σου πω γιατί ε???????Τι έχει αλλάξει με το πέρας των χρόνων??????


Ε λοιπόν δεν θα σου πω τίποτα....




















Επειδή σε λυπάμαι θα σου δώσω ένα tip!!!!
Σίγουρα αυτός την αγαπάει πιο πολύ....!!!!!!

Αφιερωμένο για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου (που ξέρω ότι τον συχαίνεσαι) ΜΟΥΧΑΧΑΑΧ


Α.Β

Παλεύοντας με το "μέσα" μου

Ρατσισμός-ξενοφοβία
Φασισμός-εγκεφαλική μαλακία

Καθώς ταξίδευα και άκουγα ειδήσεις στο ραδιόφωνο , μου πέρασε μια ιδέα από το μυαλό...Μια ιδέα που μάλλον και αυτή ταξίδευε και έτυχε να συναντηθούμε στο ίδιο λεωφορείο.
Σκέφτηκα λοιπόν να τα βάλω με το "αριστερό" μου πνεύμα και να του πάω κόντρα

Βλέπεις τους "ρατσιστές" και τους αντιμετωπίζεις ρατσιστικά...Γιατί;;; Μήπως είσαι και εσύ ξένο-φοβικός;;;Τους φέρεσαι σκληρά και τους χλευάζεις όποτε μπορείς...Άρα είσαι φασίστας


Τελικά μήπως όλα είναι στο μυαλό και όλοι πάσχουμε από εγκεφαλική μαλακία;;;